نسل خود برگزيد ، امام هم آن پسرش را كه واقعا شايسته اين مقام باشد ، به امامت تعيين مىكند . از اينرو ، امام ششم توانست تا انتصاب اسماعيل ، بزرگترين پسرش را كه قبل از او مرد ، به اين مقام لغو كند و پسر دومش عبد اللّه افطح را نامزد احراز مقام ننمايد و تنها موسى كاظم ، سومين فرزندش را به امامت تعيين كند . ( 15 ) امام ششم ، در شرح موقعيّت امام ، عبارات روشنى را بيان داشت و اعلام كرد كه امامت ميثاقى است بين خدا و انسان و شناسايى امام بر هر مؤمنى واجب است . ( 16 ) « آنكه بميرد و امام زمان خود را نشناسد همچون كافر مرده است . » ( 17 ) امامان حجّت خدا بر روى زمين‌اند ، كلمات آنان كلام خداست و فرامين آنها ، فرامين خداست . آنها در همه تصميمات از طرف خداوند ملهم‌اند و قدرت مطلقه هستند . بنابراين اينان هستند كه « خداوند مردم را به اطاعت از آنها فرمان داده است . » ( 18 ) ( قرآن ، 4 ، 59 ) . امام صادق مىافزايد كه امام زمان براى مردم شاهد است و باب اللّه مىباشد و راه ( سبيل ) به سوى خدا ، راهنما ( دليل ) به طرف او و مخزن علم و مفسر وحى اوست . امام زمان ركن يكتايى خداست ( توحيد ) . امام ، مصون از اشتباه ( خطا ) و گمراهى ( ضلال ) است . امامان كسانى هستند كه « خداوند همهء پليدىها را از آنان دور ساخته و آنان را پاك گردانيده است . » ( قرآن ، سوره 33 ، آيه 33 ) . آنان داراى قدرت معجزه و استدلالات محكم ( دلائل ) هستند و همچون ستارگان براى ساكنين آسمان‌ها براى حفظ و هدايت مردم اين زمين به امامت برگزيده شده‌اند در اين جامعه آنها را مىتوان به كشتى نوح تشبيه كرد كه هر كس بدان دست يابد ، رستگار مىشود و به ساحل نجات مىرسد . ( 19 ) در حديث ديگرى آمده است كه « خداوند هدايت روحانى مردم عالم را بدانها تفويض كرده است ، مردمى كه بايد هميشه چنين رهبر و هادى را داشته باشند . حتى اگر فقط دو نفر در روى زمين باقى بمانند يكى از آنها ، به خاطر نياز به ارشاد و هدايت ، امام مىشود . » ( 20 ) در حقيقت بر اساس توضيحات امام صادق ( ع ) ، هميشه دو امام بر روى زمين وجود دارد ، يكى امام حقيقى يا « گويا » ( ناطق ) و ديگرى پسرى از